Op zijn Ja(nssens)mbers - door Nonkel Wim

Touwtrekkers-vreemd ras!! Waarom doen ze het, hoe denken ze en wat drijft hen?

Touwtrekken: makkelijk gezegd maar…..Met een aantal mensen: 6, soms 8, soms 10 samen trekken aan een touw. Mensen die hetzelfde willen op wedstrijd, zelfs op training. Namelijk “winnen”. Sommigen getrouwd, anderen vrijgezel, sommigen zijn nog kinderen en anderen hebben een gezegende leeftijd. Studenten, ouder(s), anderen zijn arbeiders, bedienden, boer, helper zelfs zelfstandigen. Anderen zijn nog op zoek (soms tevergeefs) naar de juiste partner. Samen aan een touw met verschillende karakters. Sommigen zijn fanatiekelingen, anderen iets minder. Maar het verschil is miniem, geloof me!!
Hebben we er al eens bij stil gestaan, als iemand besmet geraakt door het touwtrekvirus en wil “meedraaien”,  wat dit allemaal met zich meebrengt?  Iemand een idee wat men zichzelf oplegt?  Laten we zeker alle mensen waar men mee samen leeft in het dagelijkse leven niet vergeten. Want deze maken het wel mogelijk dat we onze sport kunnen combineren met ons dagdagelijks leven en andere verplichtingen waar we niet onderuit kunnen.
Waarom doen we dat eigenlijk?  Ah dat is makkelijk zou je denken….. Omdat we dat graag doen. We hebben een gevoel dat we erbij horen, bij de groep moeten of willen zijn.  Je hebt misschien een gevoel dat je als teamlid iets betekent voor de groep, misschien een meerwaarde? Mensen kennen elkaar misschien van jongs af en zijn altijd vrienden geweest of zelfs familie. Ben je een actieve touwtrek(ster)ker, neem je andere taken op je. Er zit iets gemeenschappelijks in de genen.  Je bent een teamplayer, zeker weten!
Over de jaren heen heb je als club een zekere status, eigenheid opgebouwd. Je bent een  vaste waarde in het touwtrekgebeuren in België. Zelfs ook in het buitenland. Zeg maar wereldwijd!  Je hebt als club resultaten geboekt, overwinningen behaald en soms ook tegenslagen moeten incasseren en moeten verwerken. Dit vergt moed, kracht, zelfopoffering. Elke training, elke wedstrijd telkens opnieuw zweet. Hopelijk niet te veel bloed. Maar ook wel eens  tranen, soms van geluk en plezier maar ook wel eens van ontgoocheling.
Die resultaten zijn verwezenlijkt door mensen die individueel verschillen, alleen niet uiterlijk en duidelijk zichtbaar, maar ook innerlijk. Mensen die eigenlijk allemaal een grote pluim verdienen omdat ze belangeloos, zonder enige verdienste en eigenbelang heel ver gaan. Tot op, en soms tot over de limiet,…. om toch maar die overwinning, een titel, beker of een medaille te behalen. Voor een “out-stander” is dit moeilijk te vatten of zelfs niet te begrijpen.
 We gaan eens proberen dit te verduidelijken.
Heeft men al eens gedacht aan de moeders onder ons? Dikke proficiat hoor! Ze komen uit hun zwangerschapsrust, hebben een kindje op de wereld gezet, borstvoeding gegeven. Vooraleer alles in de juiste plooi en plaats zit, zijn ze terug op training om de overtollige kilo’s weg te werken en terug spieren aan te kweken. Babysit regelen, partners, ouders en schoonouders, zelfs buren die inspringen voor de opvang.  Met een bang hart proberen plannen te smeden om mee te gaan naar trainingen, wedstijden, ja zelfs naar een W.K., en dan nog in Amerika zoals het voorbije jaar. Zijn dit dan slechte moeders die hun kinderen achterlaten…. Zeker niet!! Je zit gewoon goed in elkaar, je bent gedreven en geloof me, als later die kindjes groot zijn en zelf ook dat sterk karakter en die mentaliteit hebben, gaan ze veel respect hebben en fier zijn over hoe dat ze dit hebben kunnen combineren. Alle respect voor diegenen die een sabbattijd of andere moedige beslissingen nemen natuurlijk!
Even de zelfstandigen onder ons in de verf zetten. Ben je boer of werk je er? Heb je een zaak? Of je bent misschien, of je hebt een gevoel dat, je een manager bent. Hebben we er al eens bij stil gestaan wat deze mensen moeten doen om hun zaak of werk te combineren met trainingen, wedstrijden, verplaatsingen en afwezigheden? Het werk dat ze moeten leveren is soms afhankelijk van weersomstandigheden of er zijn seizoensgebonden activiteiten.  Anderen hebben rekening te houden met hun klanten, stressituaties van elke dag, een druk leven en het zware werk  waar ze elke dag voor staan en tot een goed einde moeten brengen. De eisen van medemensen en vele verplichtingen die hen het dagelijkse leven niet simpel maken, om niet te zeggen moeilijk maken.  Elke dag relativeren, compromissen smeden en beloftes proberen na te komen. Soms zelfs jezelf excuseren en ook wel eens durven liegen of gewoon zwijgen. Dit allemaal om bestwil, omwille van “de club” en de sport.
Ben je arbeider, bediende, ben je een “nine to fiver”, heb je misschien een zware, verantwoordelijke job. Moet je rekening  houden met het werk  en werkuren van je partner, ben je een ploegen- of weekendwerker of ben je een  full-continu’er. Moet je heel je verlofplanning, trainingen afspreken met partner, collega’s, noden van je werkgever of job? Alles wikken en wegen, overleggen. Telkens weer compromissen proberen te maken met die verschillende partijen. Ook weer niet vanzelfsprekend om deze sport uit te oefenen!
Misschien ben je nog student, in ’t lager of in ’t middelbaar of je zit op kot op de universiteit of hogeschool. Je moet in de vakantieperiode kortstondig afbreken en noodgedwongen je  herexamens en/of vakantietaken afwerken. Telkens opnieuw je ouders en leerkrachten proberen te overtuigen van je kunnen en goede voornemens. Je weekend deels opofferen voor onze sport in combinatie en rekeninghoudend met je studies. Om maar te zwijgen dat je nog tijd moet hebben om misschien nog het juiste lief te vinden en de juiste, beslissende keuzes moet maken en je levensbalans in evenwicht moet houden. Enige zenuwachtigheid is bij deze ook niet uit te sluiten en daarbij het gevoel hebben dat het leven zelfs moeilijk om dragen wordt.
Rest mij nog Iedereen, d.w.z. alle leden, familie, sponsors, helpers en sympathisanten te bedanken, voor het voorbije touwtrekjaar! Bedankt voor alle inzet, volharding en zelfopoffering!  Laten we samen verder gaan en plezier hebben op trainingen en wedstrijden, toernooien. Onze teamactiviteiten afwerken met de juiste teamspirit en verstandhouding. Laten we er samen voor gaan, ondanks alle moeilijkheden, waar echt iedereen, mee te kampen heeft. Laten we bij twijfel of zwakte, erover communiceren en niet denken dat we er alleen voor staan!           

Samen sterk!   

T.T.V. Fam. Janssens  Retie heeft jezelf en iedereen nodig!
Vanwege Ja(nssens)mbers